---

วุฒิการศึกษา

• อักษรศาสตรดุษฏีบัณฑิต (ปรัชญา) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2541)
• พุทธศาสตรบัณฑิต (ปรัชญา) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (2534)
• เปรียญธรรม 6 ประโยค

สาขาวิชาที่เชี่ยวชาญ

• พุทธศาสนา
• พุทธปรัชญา

วิทยานิพนธ์

• ชาญณรงค์ บุญหนุน. “ทฤษฎีความจริงในพุทธปรัชญาเถรวาท.” วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาปรัชญา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540.

ผลงานวิจัย

งานวิจัยฉบับสมบูรณ์

• ชาญณรงค์ บุญหนุน และคณะ. (2556). “โครงการ “สร้างแผนที่จริยศาสตร์””. ทุนอุดหนุนการวิจัยจากสำนักงานกองทุน สนับสนุนการวิจัย (สกว.) ปีงบประมาณ 2554.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน และคณะ. “อารมณ์กับจริยศาสตร์“. ได้รับทุนอุดหนุนการวิจัยประจำปี พ.ศ. 2553 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
• ชาญณรงค์ บุญหนุน และคณะ. “100 เอกสารสำคัญเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทย“. ได้รับทุนอุดหนุนการวิจัยประจำปี พ.ศ. 2553 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
• ชาญณรงค์  บุญหนุน และศากุน  ภักดีคำ. “โครงการวิจัยอารมณ์กับจริยศาสตร์“. ได้รับทุนอุดหนุนการวิจัยประจำปี พ.ศ. 2552 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2550). โครงการวิจัยเพื่อเสนอรายงานข้อสังเกตเบื้องต้นเกี่ยวกับแนวโน้มจำนวนและคุณภาพพระสงฆ์ในชนบทประเทศไทย. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). (อัดสำเนา)
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2550). โครงการวิจัยเรื่อง “ความเป็นธรรมในพระไตรปิฎก.” กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.). (อัดสำเนา)
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2549). “กฎพระสงฆ์ในกฎหมายตราสามดวง.” ใน พุทธศาสนาและสถาบันสงฆ์กับสังคมไทย, 1-152. วินัย พงศ์ศรีเพียร และวีรวรรณ งามสันติกุล, บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนจำกัดสามลดา.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2549). “พระธรรมสาสตร.” ใน นิติปรัชญาไทย : ประกาศพระราชปรารภ หลักอินทภาษ พระธรรมสาสตร และ On the Laws of Mu’ung Thai of Siam, 65-157. วินัย พงศ์ศรีเพียร และวีรวรรณ งามสันติกุล, บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนจำกัดสามลดา.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2544). รายงานการวิจัยเรื่อง สิทธิสตรีในพระพุทธศาสนาเถรวาท. กรุงเทพฯ : โครงการวิจัยพุทธศาสนากับสังคมไทยและความเป็นคนไทยของศูนย์พุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กองทุนรัชดาภิเษกสมโภช จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ผลงานทางวิชาการในลักษณะอื่น

บทความทางวิชาการ

• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2558). “ภิกษุณี : สตรีไทยภายใต้เงาเถรวาท.” วารสารสมาคมปรัชญาและศาสนาแห่งประเทศไทย, 11, 1 (ธันวาคม 2558) : 26-51. (ฐานข้อมูล TCI กลุ่มที่ 2)
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2558). “พุทธศาสนาประจำชาติไทยในรัฐธรรมนูญ.” วารสารสมาคมปรัชญาและศาสนาแห่งประเทศไทย. 9, 2 (กันยายน 2557): 45-78. (ฐานข้อมูล TCI กลุ่มที่ 2)
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2553). “ความเป็นธรรมทางสังคมในทัศนะของพุทธศาสนา“. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ค. – ส.ค.).
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2550). “พระพุทธศาสนาที่ไม่ผูกติดกับรัฐ (Buddhism without State).” มติชนรายวัน, 4 พฤษภาคม, 6.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2546). “เหตุเกิด พ.ศ.1 ของเมตตานันโท ภิกขุ.” วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยรังสิต 3,7 : 113-121.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2545). “อันเนื่องมาจาก “รัฐกับศาสนา” ของพิพัฒน์ พสุธารชาติ และปัญหาอันเกี่ยวเนื่องกับรัฐและพระพุทธศาสนา.” ใน รัฐกับศาสนา, 21-24. พิพัฒน์ พสุธารชาติ, บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ศยาม.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2549). “พระธรรมศาสตร์ : อิทธิพลของพระพุทธศาสนาเถรวาทที่มีต่อระบบกฎหมายโบราณของไทย.” วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ 2, 2 : 24-55.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2549). “ผู้หญิง, ศาสนาและปรีชาญาณที่หายไป.” วารสารกระแสวัฒนธรรม 8, 13 : 19-36.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2547). “การบวชภิกษุณีในสังคมไทย.” วารสารพุทธศาสน์ศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 11, 2 : 81-96.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2547). “การสังคายนาในมุมมองใหม่ : หนทางสู่การแก้ปัญหาของคณะสงค์ไทย.” ใน ความเรียงใหม่รื้อสร้างปรัชญาตะวันออก, 1-78. สุวรรณา สถาอานันท์, บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2546). “อยากเป็นชาวพุทธแท้ : ปัญหาอยู่ที่ไหน ?” วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร 23,1 : 96-132.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2547). “บทวิพากษ์ศาสนาของสตรีนิยม.” ใน เอกสารประกอบการประชุมทางวิชาการเรื่องเวทีวิชาการเพื่อเสนอผลงานและพัฒนาโครงการวิจัยประจำปี 2547, 82-104. นครปฐม : คณะกรรมการส่งเสริมการวิจัย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2545). “ความสำคัญของพระวินัยในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาเถรวาท : จากสังคายนาครั้งที่ 1 ถึงธัมมนันทาสามเณรี.” วารสารพุทธศาสน์ศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 9,2 : 7-30.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2545). “จากสังคายนาครั้งที่ 1 ถึงธัมมนันทา : ความสำคัญของพระวินัยในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาเถรวาท.” วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ 3, 6 : 21-45.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2545). “พุทธศาสนากับสังคมไทย : ข้อพิจารณาว่าด้วยการปฏิรูปพระพุทธศาสนาจากอดีตจนถึงปัจจุบัน” ใน รวมบทความและรายงานพิเศษศาสนาและปรัชญา, 54-100. นครปฐม : ภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมานุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2544). “ความหมายของวิชาปรัชญาและศาสนาในระบบการศึกษาและชีวิตทางสังคม.” วารสารกระแสวัฒนธรรม 2, 3 : 3-11.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2543). “การสังคายนาในมุมมองใหม่ : หนทางสู่การแก้ปัญหาคณะสงฆ์ไทยปัจจุบัน.” วารสารพุทธศาสน์ศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 7, 2 : 5-29.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2542). ” ‘ความจริง‘ และ ‘ความเป็นจริง‘ ในทัศนะของพุทธศาสนาเถรวาท” วารสารอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร 21, 2 : 132-166.
• ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2541). “แนวคิดและรูปแบบการปกครองของคณะสงฆ์ไทย.” วารสารพุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2-3 : 77-92.